Expo Tortuga door Luc Vrydaghs
Een sculpturale reis over de zee en haar bewoners.
De zee geeft en neemt. Ze verbindt continenten, draagt dromen en verzwelgt ze soms ook. In Tortuga vertaalt Luc Vrydaghs een kwarteeuw reizen naar een wereld van beelden: haaien uit scheepswrakken, schildpadden uit rubberboten, een golf van gerecycleerde dekzeilen. Een expo over overleven, over hoop, over de rafelranden van onze wereld.
Wat je zal ontdekken.
The Crossing zet twee beelden recht tegenover elkaar: SPN-18, een haai opgebouwd uit het wrak van een Oostendse politieboot, en Akotéke, een zeeschildpad ontstaan uit rubberboten. De schildpad wil oversteken, de haai verhindert haar. Tussen die twee blikken hangt een voelbare spanning.
Verderop torent The Drowning Wave, een grote golf uit vrachtwagenzeilen, en kruipen honderd kleine schildpadjes van plastic flesjes richting zee in I Will Be Back. Eén exemplaar draagt bladgoud: die ene die het haalt.
In Skeleton Fish kijk je door een duikersbril naar rondzwemmende geraamtes, terwijl de video Tortuga een zeeschildpad toont die eitjes legt op een strand in Nicaragua. De cyclus van het leven, tastbaar dichtbij.
Naast de sculpturen en installaties zijn er tekeningen en maquettes te zien.
Praktisch.
Vernissage: donderdag 13 augustus, vanaf 19:00. Live electronica en sax van Koen Roggen en Gert Wijninckx, en Bar Bougie is open voor een drankje.
Expo te bezoeken: tot en met 28 augustus, vrij toegankelijk tijdens de openingsuren van de Arena.
Waar: Expo Wintercircus, Sint-Pietersnieuwstraat 11, 9000 Gent.
Over de kunstenaar.
Luc Vrydaghs trok een kwarteeuw lang de wereld rond, van de stoffige wegen van Nicaragua tot de windstille baaien van Madagascar. Als documentairemaker bracht hij reeksen als Gasstation, Barbershop, On the Road zonder Jack, Madagascar en Nicaragua, telkens over mensen voor wie gewoon leven al een droom is. Onderdrukking, oorlog, klimaatverandering, veerkracht: het zijn de thema's die hem blijven grijpen.
Zijn recentste film, Thank God for the Gift, portretteerde het leven van Jan Hoet en bracht hem terug bij het beeldhouwen, het begin van zijn eigen reis. Sinds twee jaar werkt hij opnieuw in zijn atelier in Gent. Daar ontstonden de sculpturen en tekeningen die de zee tot metafoor maken voor de toekomst, voor overleven, voor hoop.